Design Principles: my experiences

01

Η αρχιτεκτονική δημιουργία επιδέχεται άπειρες προσεγγίσεις –ίσως αυτό να είναι και το μεγαλείο της, το κρυφό συστατικό που την κάνει τόσο γοητευτική…

Ως φοιτήτρια, στο Πολυτεχνείο, συνάντησα καθηγητές που μας επέβαλλαν ένα πολύ στενά οριοθετημένο πλαίσιο σκέψης [κάναβος, ορθογωνικές χαράξεις, η ιδέα ότι η μορφή προκύπτει πάντα από το κτιριολογικό πρόγραμμα…], με αποτέλεσμα συχνά να ασφυκτιώ. Συνάντησα επίσης καθηγητές, που μας άφηναν πλήρη ελευθερία, με αποτέλεσμα να χάνομαι και να αιωρούμαι στο σύμπαν της αβεβαιότητας και της ανασφάλειας. Στην επαγγελματική μου πορεία, συνεργάστηκα με αρχιτέκτονες που είχαν διαμετρικά αντίθετους τρόπους σκέψης, ενώ είχα την ευκαιρία να διδάξω και σε μελλοντικούς αρχιτέκτονες θεωρητικές προσεγγίσεις της αρχιτεκτονικής, δημιουργικής διαδικασίας.

02

Γράφοντας όμως, αυτό που συνειδητοποιώ περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο, είναι ότι μια καταγραφή όπως αυτή, του “συντακτικού συστήματος του αρχιτέκτονα”, ισοδυναμεί με μια ουσιαστική ανασκόπηση της ίδιας του της εξέλιξης.

Πόσες φορές δεν επηρεάστηκα, δεν παλινδρόμησα, δεν επιχείρησα να αντιγράψω, δεν με συνεπήραν οι απόπειρες με το μολύβι και το χαρτί, δεν πετσόκοψα τα δάχτυλά μου με το κοπίδι και δεν με ξελόγιασαν οι ψηφιακές αναπαραστάσεις, μέχρι να βρω τη δική μου “φωνή”…

03

Αν μου ζητούσε κάποιος να συμπυκνώσω όλες μου τις σκέψεις απέναντι στη μετουσίωση της αρχιτεκτονικής έμπνευσης σε δημιουργία, θα απαντούσα με μια φράση ότι “λειτουργώ ενορχηστρωτικά, πάντα όμως στηριγμένη σ’ ένα θεωρητικό υπόβαθρο”. Μου πήρε καιρό για να μάθω πως ό,τι σκέφτομαι δεν είναι παρά ένα συνοθύλευμα από συμπυκνωμένες εμπειρίες, όνειρα, “θέλω”, προτάσεις, ιδανικά, αξίες. Με άλλα λόγια, η ηθική του αρχιτέκτονα –ο τρόπος που ο αρχιτέκτονας οραματίζεται ότι πρέπει να ζει ο κόσμος- αντικατοπτρίζεται πάντα στα έργα του.

Η αρχιτεκτονική μου προσέγγιση βασίζεται σε μία σκηνοθετική βάση. Συχνά δανείζομαι ορολογίες κινηματογραφικές, τις οποίες μεταγλωττίζω σχεδιαστικά [η έννοια της σεκάνς, του ρυθμού, του χρώματος, της κλίμακας και των αναλογιών] με ωθούν στο να οπτικοποιήσω το άμορφο σε μορφή.

Με τον τρόπο αυτό, πλάθω στο μυαλό μου την ιστορία. Αυτό είναι και το πιο αγαπημένο μου σημείο: να δημιουργήσω ένα χώρο ή ένα κτίριο, που να έχει να αφηγηθεί τη δική του ιστορία. Πλάθω το παραμύθι μου σαν αράχνη που υφαίνει συστηματικά και υπομονετικά τον ιστό της, φαντάζομαι τους ανθρώπους που θα πλαισιώσουν το χώρο, τους σκιαγραφώ, τους αφουγκράζομαι. Είναι όλα ένα παραμύθι. Είναι ο μύθος, το προσωπικό όραμα που φτιάχνω και οφείλω να είμαι συνεπής απέναντί του. Οφείλω να το σεβαστώ.

Και κάπως έτσι… προχωρώ. Μόνο που, καθώς προχωρώ, σκορπίζω πίσω μου μικρά ίχνη –σαν “ψίχουλα”- για να μη χαθώ στο δρόμο.

04

Με την έννοια αυτή, σε προσωπικό επίπεδο, δεν μπορώ να συμπυκνώσω την αρχιτεκτονική δημιουργία σε σκίτσα ή σε γραμμική σχεδίαση ή σε ψηφιακή αναπαράσταση. Για μένα είναι περισσότερο κάτι σαν ένα προσωπικό σύμπαν από εικόνες, λέξεις, στίχους, σημειώσεις, φωτογραφίες, σκίτσα, μουτζούρε, έργα τέχνης, μουσικές, κινηματογραφικές ταινίες, αναμνήσεις και γνώσεις, που μεταμορφώνονται από μόνες τους, αβίαστα, σε τρισδιάστατο όγκο.

Είναι πολύ σημαντικό να συλλάβω στο μυαλό μου ολοκληρωτικά την ογκοπλαστική απεικόνιση της ιδέας μου και έπειτα να την αποτυπώσω δισδιάστατα. Οι υφές, τα χρώματα, οι μορφές και, πάνω απ’ όλα το φως, που λούζει το χώρο από παντού, είναι οι κύριοι διαμορφωτές που διευθύνουν τη μουσική της δημιουργίας.

Η αρχιτεκτονική δημιουργία είναι μοναδική, ακριβώς γιατί γνωρίζει άπειρες εκφάνσεις έκφρασης. Δεν υπάρχει συνταγή. Μόνο θέληση, πρόθεση, όραμα και επιμονή…

05

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s