The architecture in Antonioni’s “La Notte”

notte 5.tif

La Notte is a 1961 Italian drama film directed by Michelangelo Antonioni. Set during a single day and night in a Milan where steel and glass skyscrapers are going up, the film is about a day in the life of an unfaithful married couple and their deteriorating relationship.

14

La Notte’s two protagonists — Marcello Mastroianni and Jeanne Moreau as a novelist and his frustrated wife —are so distant from the camera as to seem insignificant. Michelangelo Antonioni shows more interest in architecture than in characters and this is his real intention. The people in his films are defined less by their words, or even their actions, than by their physical location in the world and the frame. 

01

The role that architecture plays in “La notte” is very important. For example, the film’s opening sequence, as a vertiginous journey down the face of a skyscraper to an angle that shows the urban sprawl of Milan in the background.

03

Very interesting is also Moreau’s walk through the city (Antonioni’s cinematographic signature) from center to suburb .

11

Antonioni wanted to create a film that kept viewers at some distance, creating more mystery. Moreau’s shots leaning against glass walls looking out, is like instantaneous flashes of all her ennui, desolation and despair.

08

Through individual symbolisms and intimations of personal feelings, the director creates the social atmosphere of Modernism. After La Notte, cinema was never the same again…

07

Στη Νύχτα, ο Antonioni ακολουθεί τη Lidia [Jeanne Moreau] και τον άντρα της [Marcello Mastroianni], στη βραδινή τους έξοδο, καθώς διασχίζουν τους δρόμους του Μιλάνου, πηγαίνουν σε clubs, σε party, και, τελικά, συνειδητοποιούν το κενό που υπάρχει ανάμεσά τους. Και οι δύο έλκονται από αγνώστους, μόνο και μόνο για την πρόσκαιρη επαφή και το πάθος που τους προσφέρουν. Σε ένα βραδινό party προς τιμήν του Giovanni [Marcello Mastroianni], ο Giovanni έλκεται από την Valentina [Monica Vitti], την κόρη του οικοδεσπότη.

10

Την ίδια στιγμή, η Lidia έλκεται από τον Roberto [Giorgio Negro] γιατί απλώς της προσφέρει προσοχή και σεβασμό, κάτι που στερείται από το σύζυγό της. Σε μία από τις καλύτερες σκηνές της ταινίας, η Lidia και ο Roberto κάθονται μόνοι τους σε ένα αυτοκίνητο, καθώς η βροχή πέφτει γύρω τους. Ο Antonioni εστιάζει στην απόσταση που υπάρχει στις ανθρώπινες σχέσεις, βάζοντας τους ήρωες να μιλούν και να γελούν δίχως να ακούγονται. Είναι η μοναδική σκηνή σε όλη την ταινία, που βλέπουμε το χαμόγελο της Moreau.

02

Ωστόσο, το στοιχείο της έλλειψης διαλόγων –της σιωπής- είναι πολύ έντονο κατά τη διάρκεια της ταινίας, ως ένδειξη της ανθρώπινης αποξένωσης. Η σιωπή αντιστοιχεί στην απόσταση, στο κενό ανάμεσα στο γάμο του Giovanni με τη Lidia, το οποίο είναι ορατό μέσα από την ίδια τη συμπεριφορά τους. Ο Antonioni, με αυτόν τον τρόπο αφήγησης, επιστρέφει στις ρίζες του κινηματογράφου, στον βωβό. Καθώς οι διάλογοι είναι ελάχιστοι, οι εικόνες είναι αυτές που αφηγούνται την ιστορία. Οι εκφράσεις των προσώπων μιλούν από μόνες τους, όπως φυσικά και ο περιβάλλων χώρος.

09

Ο Antonioni χρησιμοποιεί με τρόπο αριστοτεχνικό το ζήτημα της προοπτικής στα έργα του, προκειμένου να οργανώσει μια τεχνική κινηματογράφησης που να βασίζεται στη διάταξη επαναλαμβανόμενων στοιχείων, κάτι που μεταφορικά αναφέρεται στην ομοιογένεια της μοντέρνας αρχιτεκτονικής. Το εφέ της προοπτικής εμφανίζεται τόσο στους κεντρικούς δρόμους της πόλης, όσο και στα κτίρια.

12

Χαρακτηριστικό στοιχείο της σκηνοθεσίας του Antonioni είναι ότι κινηματογραφεί συνήθως τα κτίρια από την κορυφή προς τη βάση, προκειμένου να επιτείνει την αντιληπτικότητα, που είναι πολύτιμη για τον κινηματογράφο, εφόσον η κινηματογραφική κάμερα έχει τη δυνατότητα να μεταφέρει στον θεατή μια στερεοσκοπική εντύπωση.

04

Ένα ακόμη αξιοσημείωτο στοιχείο διερεύνησης στη La Notte είναι η οργάνωση του χώρου μέσα από τη χρήση γυάλινων επιφανειών. Στο δισδιάστατο επίπεδο της οθόνης, οι εσωτερικοί χώροι αποτελούνται από νοητές κάθετες χαράξεις, που συντίθενται από κατακόρυφα στοιχεία, όπως πόρτες, παράθυρα, τμήματα δωματίων ή άλλων εσωτερικών χώρων, αλλά και από τους ίδιους τους πρωταγωνιστές, ενώ ταυτόχρονα περικλείονται από μοντέρνους εξωτερικούς χώρους. Τα κτίρια αυτά αποτελούν κατά βάση το background των γυάλινων τοίχων που χωρίζουν τον εσωτερικό από τον εξωτερικό χώρο και συμπληρώνουν, μέσω της οπτικής πληροφόρησης που παρέχει η χρήση γυάλινων επιφανειών, τα γεγονότα που διαδραματίζονται στο εσωτερικό των κτιρίων.

13

Με τον ίδιο τρόπο που οι εσωτερικοί χώροι περικλείονται από τους εξωτερικούς χώρους, οι εξωτερικοί χώροι με τη σειρά τους εμπεριέχουν τμήματα των εσωτερικών χώρων. Έτσι, καθώς ο θεατής κοιτάζει εξωτερικά το παράθυρο ενός κτιρίου, βλέπει, χάρη στη διαφάνεια των κτιρίων της μοντέρνας αρχιτεκτονικής, τον εσωτερικό χώρο και τα γεγονότα που διαδραματίζονται μέσα στο κτίριο.

[photos: Architales on Pinterest]

Advertisements

2 thoughts on “The architecture in Antonioni’s “La Notte”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s