Athens: my favorite path

01

Τα τελευταία τέσσερα χρόνια που ζω στην Αθήνα, έκανα αρκετές φορές προσπάθειες για να την αγαπήσω. Οι επαγγελματικές υποχρεώσεις και η καθημερινότητα, που απροειδοποίητα κάποια ανύποπτη στιγμή μετατρέπεται σε ρουτίνα, δεν μου άφηναν περιθώρια να δω την όμορφη εικόνα της πόλης.

02

Από την άλλη, δεν μπορώ να κρύψω ότι για κάποιο ανεξήγητο λόγο θλίβομαι κάθε φορά που διαβάζω μια αρνητική κριτική για την Αθήνα: μόνο αυτή την εβδομάδα εντόπισα δύο αρνητικές αναρτήσεις από bloggers- η μία ανέφερε συνοπτικά ότι μία μέρα είναι υπέρ-αρκετή για να δεις τα highlights μνημεία, ενώ η άλλη έγραφε χαρακτηριστικά “πέρασα υπέροχα ως τουρίστας, αλλά θα μισούσα τον εαυτό μου αν κατοικούσα σ’ αυτή την πόλη…”. Και είναι ασφαλώς αλήθεια ότι είναι μια πόλη με πολλά “γκρίζα” σημεία, που, ωστόσο, προσφέρονται για αλλαγή.

03

Είναι λοιπόν μια διαδρομή, που θέλω να τη μοιραστώ μαζί σας, μία διαδρομή, που για μένα έχει λάβει πλέον το χαρακτήρα της επίσημης τελετουργίας. Την επαναλαμβάνω ακατάπαυστα όλο αυτό τον καιρό που βρίσκομαι εδώ και δεν τη βαριέμαι ποτέ, ίσως γιατί κάθε φορά ανακαλύπτω κάτι καινούριο, κάτι διαφορετικό. (Να αναφέρω ως υψίστης σημασίας για την εν λόγω βόλτα την καλή παρέα, στη δική μου περίπτωση την Α., που ειλικρινά μού είναι αδύνατον να φανταστώ την ίδια διαδρομή χωρίς εκείνη…) Η βόλτα ξεκινάει από την κλασική και άκρως τουριστική στάση του μετρό Ακρόπολη, με την καθιερωμένη επίσκεψη στο πολυαγαπημένο παγωτατζίδικο που, είτε νηστεύεις είτε κάνεις δίαιτα είτε έχεις δυσανεξία στη λακτόζη είτε οραματίζεσαι περίεργους συνδυασμούς (βλ. μάνγκο με μαύρη σοκολάτα), εκεί…θα βρεις ό,τι ζητάς.

04

Περπατώντας κατά μήκος του πεζόδρομου της Διονυσίου Αρεοπαγείτου είναι αδύνατον να μη νιώσεις τη μαγική αύρα που έχει ο χώρος.

05

Τα βήματα οδηγούν από μόνα τους στο “φυσικό περιβάλλον” για έναν Έλληνα αρχιτέκτονα: το Μουσείο της Ακρόπολης.

06

Το κτίριο δίνει την αίσθηση ενός διάφανου χώρου, με απερίσπαστη θέα, όπου ο αρχαιολογικός χώρος εισχωρεί μέσα στο κτίριο. «Μουσείο του άπλετου φυσικού φωτός», έχει χαρακτηριστεί από πολλούς το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης. Όμως… πώς αλλιώς θα όφειλε να χαρακτηριστεί ένα Μουσείο, που εκπροσωπεί την ανθρώπινη παρουσία κάτω από τον ελληνικό ήλιο στους αιώνες των αιώνων, που αναδεικνύει μέσω της διαφάνειας και του φωτός τα εκθέματά του και εκπροσωπεί την εννοιολογική καθαρότητα της αρχαίας Ελλάδας;

07

Eίναι ένα συναίσθημα υπέροχο να κυκλοφορείς με απίστευτη οικειότητα μέσα στο Μουσείο και να πίνεις καφέ σε απόσταση 300 μέτρων από τον Παρθενώνα, ένα Κυριακάτικο πρωινό.

08

Το παλιό και το καινούριο, σε απόσταση αναπνοής, ανταλλάσσουν βλέμματα. Για την ακρίβεια, θα έλεγε κανείς, ότι το καινούριο μοιάζει περισσότερο να υποκλίνεται με μια αδιόρατη χειρονομία σεβασμού προς το παλιό, σε αυτό που ήταν ήδη εκεί, σε αυτό που φέρει μέσα του ευλαβικά τόσα χρόνια την ουσία του τόπου.

09

Η περιπλάνηση στην παλιά Αθήνα, την Πλάκα, σε βοηθά να το κατανοήσεις πλήρως. Δεν είναι κάτι που μπορεί να αποτυπωθεί σε μια φωτογραφία, γιατί είναι πάνω απ’ όλα μια εμπειρία όπου όλες οι αισθήσεις συμμετέχουν: εικόνες με εκρήξεις χρωμάτων, μυρωδιές, ήχοι…όλα τους συνωμοτούν για να σε πείσουν ότι έχεις μεταφερθεί μέσα σε μία καρτ ποστάλ, σαν να ζούσες για πάντα εκεί.

10

Είναι μια άκρως γοητευτική σκηνογραφία, κάτι πολύ περισσότερο και πολύ πιο πέρα από μία απλή τουριστική αναπαράσταση.

11

Είναι μια χαμένη αλήθεια, ένας ξεχασμένος τρόπος να ζεις, ένας κόσμος αλλιώτικος, με πιο επιβραδυμένους ρυθμούς και περισσότερη ανεμελιά.

12

Άλλες φορές ο δρόμος μάς βγάζει στο Μοναστηράκι, περνώντας μέσα από διατηρητέα κτίρια, ανθισμένες βουκαμβίλιες και αντίκες παλαιοπωλείων.

13

Κάποιες άλλες, μοιάζει εντελώς αδύνατο να αντισταθούμε και καταλήγουμε σε κάποιο μικροσκοπικό τραπεζάκι καφενείου, απ’ αυτά που μοιάζουν από μακριά σφηνωμένα ανάμεσα σ’ εκείνα τα σκαλιά που φτάνουν στον ουρανό… θαρρείς και κάποιος μάς καρφίτσωσε κι εμάς, δυο κουκκίδες μαζί με τόσες άλλες, χαμένες μέσα στο χρώμα, μέσα σε ήχους παλιούς και μυρωδιές ανθισμένων λουλουδιών. Χαμένες κάπου μέσα στην παλιά Αθήνα. Εκείνη που όλοι φυλάμε στην καρδιά μας, σαν κάτι πολύτιμο.

14

[photos: Architales on Pinterest]

Advertisements

5 thoughts on “Athens: my favorite path

  1. Glorious photo series,amazing details strikingly empasising the real spirit of Athens ! You have captured the heart of Athens,my friend ! Most exceptional work ! Kudos !!!
    Doda 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s